اجزای اصلی پلیمرهای رسانا شامل ستون فقرات پلیمری پایه، واحدهای ساختاری مزدوج و مواد ناخالص می باشد. ستون فقرات پلیمری اصلی زنجیره اصلی پلیمر رسانا است که معمولاً از حلقه های بنزن یا واحدهای هتروسیکلیک تشکیل شده است. این واحدها به صورت کووالانسی به هم متصل می شوند تا زنجیره های پلیمری را تشکیل دهند که به مواد انعطاف پذیری و پردازش پذیری می دهند. ستون فقرات پلی آنیلین (PANI) از حلقه های بنزن و گروه های آمینه، ستون فقرات پلی پیرول (PPy) از حلقه های پیرول و پلی تیوفن و مشتقات آن از حلقه های تیوفن تشکیل شده است.
ناخالصی ها جزء ضروری پلیمرهای رسانا هستند. آنها به طور قابل توجهی رسانایی را با تغییر غلظت حامل زنجیره پلیمری از طریق تزریق الکترون یا سوراخ بهبود می بخشند. ناخالصی ها می توانند اسیدهای مولکولی کوچک (مانند اسید کلریدریک و اسید سولفوریک)، آنیون های آلی یا یون های فلزی باشند و همچنین می توانند عوامل اکسید کننده یا کاهنده باشند. دوپینگ نه تنها بر رسانایی، بلکه بر رنگ، حلالیت و پایداری محیطی پلیمر نیز تأثیر می گذارد. بنابراین، ترکیب یک پلیمر رسانای معمولی را می توان به عنوان "ستون پلیمری + سیستم مزدوج + ناخالصی" خلاصه کرد و این سه بخش با هم ویژگی های عملکرد و ارزش کاربردی آن را تعیین می کنند.
