الزامات محیط ذخیره سازی
نانولوله های کربنی (CNTs) برای حفظ یکپارچگی ساختاری و خواص عملکردی خود به شرایط محیطی خاصی در طول ذخیره سازی نیاز دارند. آنها معمولاً باید در یک محیط خشک، خنک، و{1}}با تهویه مناسب، از تابش مستقیم نور خورشید و دمای بالا قرار گیرند. دمای بیش از حد میتواند باعث تغییرات شیمیایی در گروههای عملکردی سطح نانولولههای کربنی شود و بر پراکندگی و هدایت آنها تأثیر بگذارد. در حالی که رطوبت بیش از حد می تواند منجر به جذب یا تجمع رطوبت شود و یکنواختی پردازش بعدی را کاهش دهد. بنابراین، دمای ذخیره سازی ایده آل معمولاً در محدوده دمای اتاق تا دمای پایین (تقریباً 15-25 درجه) کنترل می شود و رطوبت نسبی بین 40٪ تا 60٪ حفظ می شود.
اقدامات آب بندی
نانولولههای کربنی دارای سطح ویژه و ظرفیت جذب بسیار بالایی هستند که آنها را به رطوبت، اکسیژن و مواد آلی موجود در هوا بسیار حساس میکند. بنابراین،-ظروف خوب مهر و موم شده، مانند بطری های شیشه ای با درب مهر و موم شده یا کیسه های مواد بی اثر، باید برای نگهداری استفاده شوند. برای کاهش بیشتر رطوبت، می توان مواد خشک کننده را در داخل ظرف قرار داد، در حالی که باید از تماس با گازهای خورنده یا اکسید کننده های قوی اجتناب شود. علاوه بر این، برای جلوگیری از استنشاق گرد و غبار یا آلودگی نمونه، هنگام دست زدن و کار با نانولوله های کربنی باید از دستکش و ماسک استفاده شود. بررسی منظم مهر و موم ظرف و ظاهر مواد نیز می تواند به طور موثری طول عمر آن را افزایش دهد.
توصیههای ذخیرهسازی طولانی مدت-
برای نانولولههای کربنی ذخیرهشده طولانی مدت، توصیه میشود یک سیستم مدیریت مواد اختصاصی، شامل شمارهگذاری، سوابق زمان ذخیرهسازی و بایگانی اطلاعات دستهای ایجاد کنید. برای نانولولههای کربنی حساس یا با خلوص بالا، میتوان تبرید در دمای پایین (مثلاً 4 درجه) را در نظر گرفت، و قبل از استفاده، برای بازیابی قابلیت پخشپذیری، باید پیش تصفیه کامل انجام شود. اگر کلوخه شدن، تغییر رنگ، یا بوی بدی پیدا شد، قابلیت استفاده آن باید به سرعت ارزیابی شود و اقدامات لازم برای تعمیر یا دفع انجام شود. از طریق ذخیره سازی و مدیریت استاندارد، می توان خواص فیزیکوشیمیایی نانولوله های کربنی را تا حد زیادی حفظ کرد و از پایداری و قابلیت اطمینان در تحقیقات علمی و کاربردهای صنعتی اطمینان حاصل کرد.
